Kanımız, taraftarı olduğumuz futbol takımının tescilli renkleriyle beraber akar, “kesseniz” başka renk görülmez.
Maç seyrederken o halim-selim adam gider yerine ağza alınmayacak küfürler, hakaretler eden bambaşka biri gelir. Hani rakip takımdan birini veya hakemi yakalasa parça pinçik edecek bir tip peydah olur. Tanıyamazsınız. Kadın mutfakta son tabakları durulamaktadır…
Kadın alışıktır alışık olmaya da…
Yan koltukta boş gözlerle bakan çocuk vardır…
***
Sarı ışıkta bir “düt”; irkilir adam ve yapıştırır bir küfür; “patladın mı?” Direksiyon simidini tutan o el de; yan koltukta oturan evladının başını okşayan el de aynı eldir, ancak adam aynı adam değildir.
Acelesi vardır, “yapma” denilen ne varsa yapar. Çocuk bakar…
Yan koltukta çocuk vardır…
***
Hepimiz eğitimciyiz evelallah! Pedegojik eğitimi ve çocuk gelişimini hıfz etmiş ve hatta doktora tezi bile yazmışlığımız vardır. O derin bilgi ve beceri hışmıyla okul müdürünün odasına bir dalışımız vardır ki; benzeri Mohaç kalesinin kapısında bile az görülür.
“Siz benim çocuğuma bu ödevi neden verirsiniz?” Sesler yükselir, okul duvarları tüm o sesleri emer, kırk mideli dev gibi yutar ancak…
Çocuk vardır kapının önünde…
Çocuk kapının dışındaki sandalyede suskun, neler olduğunu anlamaya çalışmaktadır…
***
Anne, kapı komşusuyla parkın bir köşesinde ellerinde birer kase çiğdem-eğlencelik; dünlerini anlatmaktadırlar birbirlerine. O tatlı lezzetli çiğdem içleri damaklarında, kabukları ayakları altında…
Birisi evdekilerin ne kadar dağınık, kocasının yerinden kalkıp bir çorabı dahi çamaşır sepetine atamayacak kadar üşengeç olduğundan söz eder. Diğeri ona zavallı birisiymiş gibi bakar…
Arabada çocuk vardır…
Çocuk onlara bakar…
***
Çöp kutusunun yanına “çöpleri kutuya atınız” yazısı sizi yaralasa da, “çimlere basmayınız” yazısı sizi üzse de, tüm bunlar anne-baba ve çocuk gerçeğidir.
Kültürdür…
Ve kültür:
“Hocanın dediğini yapıp ama gittiği yoldan gitmemekse…”
“Bal tutanın parmağını yalama hakkı varsa…”
“Devletin malı adeta deniz ise…”
“İş bilmekle, kılıç kuşanmak arasında uyum varsa…”
“Yalan pembe elbise giyiyorsa…”
“Yalan; ‘davam için’ zırhının ardına saklanıyorsa…”
Bütün armutlar dibine düşer…
